เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้พาครอบครัวไปไหว้พระที่ วัดแม่นางปลื้ม พระนครศรีอยุธยา

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้พาครอบครัวไปไหว้พระที่ วัดแม่นางปลื้ม พระนครศรีอยุธยา
ซุ้มประตูเข้า วัดแม่นางปลื้ม

จึงขอเล่าประวัติย่อ ๆ ให้เพื่อน ๆ ฟังกันสักนิด ครั้งหนึ่งองค์พระนเรศได้ปลอมตัวออกไปดูสารทุกข์สุขดิบประชาชนขอท่าน และเพื่อไม่ให้ดูมีเอิกเกริกท่านจึงได้แอบออกไปคนเดียวโดยที่ไม่มีทหารติดตาม ระหว่างที่กำลังพายเรือกลับเข้าวังก็ได้เกิดฝนตกหนักทำให้เปียกปอนไปทั้งตัว บังเอิญว่าแถวนั้นมีบ้านของชาวปลูกริมน้ำพอดีจึงได้แวะเข้าไปขอหลบฝน

Continue reading

ตอนจะออกจากลอมบอกเพื่อมาต่อเครื่องที่กัวลาลัมเปอร์ได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้ประสบภัยที่ติดอยู่ในทะเลสาบท่านหนึ่งครับ พอดีน้องเขานั่งเก้าอี้ข้าง ๆ และก็จะเดินทางกลับประเทศไทยพร้อมกัน เห็นว่าเรื่องราวที่น้องเขาาถ่ายทอดประสบการณ์มาน่าสนใจ ก็เลยถือโอกาสแชร์ให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันครับ เพราะก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่าข่าวแผ่นดินไหวส่วนใหญ่มักจะมาจากการสัมภาษณ์ผู้ประสบภัยที่วิ่งลงมาจากเขา ไม่ค่อยได้เห็นคนที่อยู่ในทะเลสาบเล่าเรื่องกันสักเท่าไร (หรืออาจจะเสิร์ชหาไม่เจอ อันนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ)

 

น้องเขาเล่าว่าตอนที่เกิดแผ่นดินไหวกำลังอยู่ตรงหน้าเต๊นท์ใกล้ทะเลสาบพอดี ตอนมองขึ้นไปบนยอดเขาก็เห็นดินบนเขาถล่มลงมาจนคิดว่าน่าจะมีคนเสียชีวิต (ขณะที่กำลังเล่าอยู่ยังมีไม่รายงานสรุปจำนวนผู้เสียชีวิตในอุทยานฯ) ผมก็เลยบอกไปว่าไม่น่าจะมีใครเสียชีวิต ทุกคนคงวิ่งลงมาข้างล่างกันทันครับ

ได้คุยกับน้องคนหนึ่งที่ติดอยู่ในทะเลสาบ รินจานี
กำลังขึ้นเครื่องเพื่อที่จะไปต่อที่มาเลเซีย

Continue reading

ต้นปี 54 ราว ๆเดือนมีนาคมผมได้มีโอกาสขึ้นไปเยือนภูทับเบิกเป็นครั้งแรกครับ อันที่จริงแล้วการไปเยือนภูทับเบิกในครั้งนั้นเป็นการไปปฏิบัติงาน ดังนั้นจึงไม่ได้คาดหวังฟิลลิ่งที่จะได้รับจากการท่องเที่ยวเสียเท่าไร แต่ก็ยอมรับว่าได้แอบหยิบฉวยระหว่างการทำงานมาได้ค่อนข้างเยอะพอสมควร ซึ่งก็มากพอที่จะนำมาเล่าให้เพื่อน ๆฟังกันเพลิน ๆได้

ไปเยือนภูทับเบิกครั้งแรก
เรียกที่นี่ว่าเป็นเมืองหลวงแห่งกระหล่ำปลียังได้เลยนะนี่

ภูทับเบิก ตั้งอยู่ที่บ้านทับเบิก ตำบลวังบาล ระยะทางห่างจากอำเภอหล่มเก่าราว 40 กิโลเมตร ซึ่งก็ควบรวมถึงห่างจากตัวเมืองเพชรบูรณ์ประมาณ 90 กิโลเมตรด้วยเช่นเดียวกันครับ ผมและทีมงานเริ่มต้นเดินทางออกจากกรุงเทพฯกันตั้งแต่บ่าย 3 โมงกว่าจะถึงที่พักบนภูทับเบิกก็มืดค่ำแล้ว ระหว่างเส้นทางพยายามมองออกไปนอกรถแต่ก็ไม่เห็นวิวสวย ๆเสียเท่าไร ทราบแต่เพียงว่าเส้นทางชันที่ขึ้นภูทับเบิกในช่วงเวลาที่ไม่มีแสงอาทิตย์นั้นมีความยากอยู่พอสมควร รู้สึกได้จากปฏิกิริยาของพี่โชเฟอร์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

Continue reading